Gezinnen
In elk gezin kunnen momenten ontstaan waarop het niet meer vanzelf loopt. Spanningen nemen toe, gesprekken lopen vast en iedereen raakt moe van het proberen. Dat kan het gevoel geven dat je er samen niet meer uitkomt.
Bij Survival Instinct helpen we gezinnen die tijdelijk vastlopen. We kijken naar het hele gezin, naar de krachten en de uitdagingen. Dat doen we systeemgericht, zorgvuldig en met oog voor veiligheid. Waar nodig werken we samen met andere betrokkenen om jullie heen, altijd in overleg.
Voor welke gezinnen?
Gezinsbegeleiding is er voor gezinnen die merken dat het even niet meer vanzelf gaat. Dat kan een gezin zijn met jonge kinderen, met pubers, met één ouder of een samengesteld gezin. Ook pleeg- en adoptiegezinnen kunnen behoefte hebben aan ondersteuning.
Hoe een gezin eruitziet is voor ons minder belangrijk dan wat er speelt. We sluiten aan bij jullie situatie en kijken samen wat nodig is om weer meer rust, overzicht en verbinding te creëren.
Waar kunnen we bij helpen?
In gezinnen kunnen spanningen langzaam oplopen. Communicatie loopt vast, opvoeden voelt zwaar en iedereen raakt vermoeid. Soms spelen gezinsveranderingen zoals een scheiding een rol, soms zijn er zorgen school, werk of financien of zijn er zorgen over de ontwikkeling van een of meer kinderen.
Ook situaties waarin onveiligheid is geweest of nog speelt, kunnen maken dat een gezin vastloopt. Wij kijken zorgvuldig naar wat er aan de hand is en wat nodig is om de situatie te verbeteren. Daarbij zien we wat er speelt niet als een probleem, maar als een uitdaging waar samen aan gewerkt kan worden.
We richten ons op het herstellen van rust, overzicht en verbinding binnen het gezin, zodat iedereen weer zijn plek kan innemen en het dagelijks leven beter in balans komt.
Onze manier van werken
Gezinnen kunnen om verschillende redenen ondersteuning nodig hebben. We maken eerst kennis en kijken samen of en hoe begeleiding passend is. Gezinsbegeleiding kan op verschillende manieren plaatsvinden onder andere door middel van:
- praktische opvoedondersteuning
- gesprekken gericht op begrip en communicatie
- ervaringsgerichte werkvormen zoals spel, sporten beweging en gezamenlijke activiteiten
- oefenen met grenzen, structuur en het makenvan afspraken
- afstemming met school, gemeente of andere betrokken professionals wanneer nodig
Als de situatie daarom vraagt, wordt de orthopedagoog betrokken om mee te kijken en mee te denken, zodat de begeleiding passend en zorgvuldig blijft.
Voorbeelden uit de praktijk
Gezin Klaassen
Amir groeide op met twee werelden. Thuis golden andere normen en waarden dan op school en bij zijn vrienden. Dat zorgde voor verwarring en spanning. Hij voelde zich vaak onbegrepen en wist niet goed wie hij mocht zijn. Soms uitte dit zich in boosheid of terugtrekgedrag.
In de begeleiding werd samen gekeken naar wie Amir is en wat voor hem belangrijk is. Er was ruimte om te praten over zijn achtergrond, zijn gezin en zijn plek in Nederland. Door gesprekken te combineren met beweging en praktische oefeningen, leerde Amir woorden geven aan wat hij voelde en grenzen aangeven.
Waar nodig werden zijn ouders betrokken, zodat er meer begrip ontstond vanuit beide kanten. Door stap voor stap te werken en regelmatig te evalueren, vond Amir meer balans tussen de cultuur van thuis en zijn eigen keuzes. Dit gaf hem rust, vertrouwen en meer ruimte om zichzelf te zijn.
Kevin
Bij Kevin was er sprake van een gameverslaving. Hij zat vrijwel de hele dag achter zijn scherm, ging niet meer naar school en kwam nauwelijks nog buiten. Zijn sociale contacten speelden zich vooral online af en het contact met leeftijdsgenoten in het dagelijks leven was weggevallen.
Samen met Kevin brachten we in kaart wat gamen voor hem betekende en waar hij vastliep. De begeleiding richtte zich niet op verbieden, maar op begrijpen en herstellen van balans. In samenwerking met ketenpartners, zoals verslavingszorg, werd gewerkt aan zijn verslaving en het opbouwen van structuur in zijn dag.
Stap voor stap pakte Kevin school weer op en werd er ruimte gecreëerd voor activiteiten buiten huis. Naast zijn online netwerk bouwde hij weer sociale contacten op in het echte leven en spreekt hij nu wekelijks af met vrienden. Door regelmatig samen te evalueren en af te stemmen met alle betrokkenen, kreeg Kevin weer grip op zijn leven en toekomst.
Yasmin
Yasmin voelde zich somber en leeg en had te maken met depressieve gevoelens en zelfbeschadiging. Ze trok zich steeds meer terug en voelde zich onbegrepen.
Bij Survival Instinct vond Yasmin een plek waar zij zichzelf mocht zijn. Onze locatie voelde voor haar als een veilige omgeving, een warm bad, waar ze zich durfde te uiten en gezien werd door de begeleiders. Wat zij meemaakte, werd niet gezien als een probleem, maar als een uitdaging waar samen aan gewerkt kon worden.
Vanuit die veiligheid kon Yasmin stap voor stap werken aan haar gevoelens. Door gesprekken, beweging en kleine haalbare stappen kreeg zij weer meer vertrouwen in zichzelf en haar omgeving. Regelmatig werd samen gekeken wat helpend was en wat bijgesteld moest worden.
Gezin Klaassen
Binnen dit gezin stapelden de spanningen zich op door langdurige stress, financiële zorgen en onzekerheid over de opvoeding. Ouders waren overbelast en raakten het overzicht kwijt. De kinderen reageerden hierop met teruggetrokken gedrag en woede-uitbarstingen. Het gevoel van verbinding binnen het gezin was vrijwel verdwenen.
In de begeleiding werd samen gekeken naar wat er nodig was om het dagelijks leven weer hanteerbaar te maken. Er werd gewerkt aan structuur, voorspelbaarheid en het herstellen van vertrouwen. Door kleine, haalbare stappen en gezamenlijke momenten van positieve aandacht kwam er langzaam weer ruimte voor contact en verbinding binnen het gezin.
Gezin Ahmed
Na de scheiding bleef de situatie tussen ouders zeer gespannen. Er was sprake van aanhoudende conflicten, controlerend gedrag en grensoverschrijdend contact. Moeder voelde zich onveilig en beperkt in haar vrijheid. Ook culturele normen en verwachtingen speelden een grote rol, wat de situatie complex maakte.
In de begeleiding stond veiligheid voorop. Samen met betrokken professionals werd zorgvuldig gekeken naar wat nodig was om escalatie te voorkomen en de kinderen te beschermen. Er werd gewerkt aan duidelijke afspraken, het begrenzen van contact en het herstellen van rust voor de kinderen. De begeleiding richtte zich op het creëren van stabiliteit, waarbij de kinderen niet langer belast werden met de strijd tussen ouders.
Gezin van Dijk
Binnen het gezin Van Dijk waren de spanningen al langere tijd hoog. Vader en zoon (15 jaar) raakten steeds vaker in heftige conflicten, waarbij er geschreeuwd werd en de sfeer thuis onveilig aanvoelde. Moeder probeerde te sussen, maar voelde zich machteloos en uitgeput. Het gezin liep vast en wist niet meer hoe het samen verder moest.
In de begeleiding werd eerst gewerkt aan veiligheid en het verlagen van de spanning. Gesprekken vonden soms samen plaats, maar ook apart wanneer dat nodig was. Door ervaringsgerichte werkvormen, zoals beweging en gezamenlijke activiteiten, werd gewerkt aan het herkennen van emoties en het anders omgaan met frustratie. Stap voor stap ontstond er meer rust en werd het contact binnen het gezin minder explosief.
Hoe vaak, hoe lang?
De begeleiding wordt afgestemd op wat jij nodig hebt. Soms is dit één keer per week, soms vaker. We begeleiden zo lang als nodig is en zo kort als mogelijk.We evalueren regelmatig en besluiten samen, en waar nodig met de mensen om jou heen of de ondersteuning nog passend en nodig is.
Kosten?
De gemeente, jeugdbeschermer of (huis)arts kan je ondersteunen bij het verkrijgen van een verwijzing. Je kunt de begeleiding ook zelf betalen, dat noemen we particuliere begeleiding. We denken graag mee in de mogelijkheden.
Klaar om te starten?
Je hoeft niet lang te wachten. We proberen binnen 1 week kennis te maken.
Binnen 6 weken kunnen we vaak al starten met de begeleiding.
Locatie
Mezenweg 17, Apeldoorn