kinderen
Kinderen kunnen momenten hebben waarop het niet lekker loopt. Dit kan zich uiten in boosheid, angst, verdriet of onzekerheid. Bij Survival Instinct denken we mee en ondersteunen we kinderen en ouders bij deze uitdagingen.
We ondersteunen kinderen door aan te sluiten bij wie zij zijn en wat zij nodig hebben. Dat doen we stap voor stap, zorgvuldig en altijd samen met ouders/ verzorgers. Zo werken we aan ontwikkeling, vertrouwen en groei op een manier die past bij het kind én het gezin.
Waar kunnen we bij helpen?
Kinderen kunnen op verschillende momenten in hun leven vastlopen. Wij denken graag mee en gaan geen uitdaging uit de weg. Eerst maken we kennis en kijken we samen of en hoe we kunnen ondersteunen.
Begeleiding zou helpend kunnen zijn bij onder andere:
- Angst, zoals spanning rondom school, nieuwe situaties of alleen zijn
- Boosheid of moeite met het omgaan met emoties
- Verdriet, onzekerheid of teruggetrokken gedrag
- Pesten of moeite met contact maken
- Veranderingen thuis, zoals ruzie of een scheiding
- Moeite met luisteren, grenzen of het vasthouden van structuur
- Ondersteuning bij klachten gerelateerd aan ADHD of ASS
- Het omgaan met de impact van ingrijpende ervaringen
Hoe begeleiden we kinderen?
Kinderen zijn geen kleine volwassenen. Zij leren en ontwikkelen zich vooral door te doen, te ervaren en te bewegen. Daarom werken wij niet met één vaste methode, maar sluiten we aan bij wat werkt voor het kind.
We werken ervaringsgericht en zetten verschillende vormen in, zoals sport en beweging, spel en creativiteit. Tijdens de begeleiding bekijken we steeds of het helpt, of we aansluiten bij de behoeften en of we de juiste stappen zetten richting de doelen. Door regelmatig te evalueren en bij te stellen, zorgen we dat de begeleiding bijdraagt aan de ontwikkeling van het kind.
Als de situatie daarom vraagt, wordt de orthopedagoog betrokken om mee te kijken en mee te denken, zodat de begeleiding passend en zorgvuldig blijft.
Zo werken we zorgvuldig aan groei, ontwikkeling en zelfvertrouwen.
Samen met ouders
Ouders/verzorgers zijn onmisbaar in dit proces. Daarom werken we systemisch en nemen we ouders actief mee in de begeleiding. We leggen uit wat we doen en waarom, stemmen samen af en evalueren regelmatig.
Door samen te kijken en samen te beslissen, zorgen we ervoor dat wat een kind bij Survival Instinct leert ook thuis kan worden toegepast. Ouders weten waar ze aan toe zijn en voelen zich gehoord en serieus genomen.
Voorbeelden uit de praktijk
Amir
Amir groeide op met twee werelden. Thuis golden andere normen en waarden dan op school en bij zijn vrienden. Dat zorgde voor verwarring en spanning. Hij voelde zich vaak onbegrepen en wist niet goed wie hij mocht zijn. Soms uitte dit zich in boosheid of terugtrekgedrag.
In de begeleiding werd samen gekeken naar wie Amir is en wat voor hem belangrijk is. Er was ruimte om te praten over zijn achtergrond, zijn gezin en zijn plek in Nederland. Door gesprekken te combineren met beweging en praktische oefeningen, leerde Amir woorden geven aan wat hij voelde en grenzen aangeven.
Waar nodig werden zijn ouders betrokken, zodat er meer begrip ontstond vanuit beide kanten. Door stap voor stap te werken en regelmatig te evalueren, vond Amir meer balans tussen de cultuur van thuis en zijn eigen keuzes. Dit gaf hem rust, vertrouwen en meer ruimte om zichzelf te zijn.
Kevin
Bij Kevin was er sprake van een gameverslaving. Hij zat vrijwel de hele dag achter zijn scherm, ging niet meer naar school en kwam nauwelijks nog buiten. Zijn sociale contacten speelden zich vooral online af en het contact met leeftijdsgenoten in het dagelijks leven was weggevallen.
Samen met Kevin brachten we in kaart wat gamen voor hem betekende en waar hij vastliep. De begeleiding richtte zich niet op verbieden, maar op begrijpen en herstellen van balans. In samenwerking met ketenpartners, zoals verslavingszorg, werd gewerkt aan zijn verslaving en het opbouwen van structuur in zijn dag.
Stap voor stap pakte Kevin school weer op en werd er ruimte gecreëerd voor activiteiten buiten huis. Naast zijn online netwerk bouwde hij weer sociale contacten op in het echte leven en spreekt hij nu wekelijks af met vrienden. Door regelmatig samen te evalueren en af te stemmen met alle betrokkenen, kreeg Kevin weer grip op zijn leven en toekomst.
Yasmin
Yasmin voelde zich somber en leeg en had te maken met depressieve gevoelens en zelfbeschadiging. Ze trok zich steeds meer terug en voelde zich onbegrepen.
Bij Survival Instinct vond Yasmin een plek waar zij zichzelf mocht zijn. Onze locatie voelde voor haar als een veilige omgeving, een warm bad, waar ze zich durfde te uiten en gezien werd door de begeleiders. Wat zij meemaakte, werd niet gezien als een probleem, maar als een uitdaging waar samen aan gewerkt kon worden.
Vanuit die veiligheid kon Yasmin stap voor stap werken aan haar gevoelens. Door gesprekken, beweging en kleine haalbare stappen kreeg zij weer meer vertrouwen in zichzelf en haar omgeving. Regelmatig werd samen gekeken wat helpend was en wat bijgesteld moest worden.
Milan
Milan is hoogbegaafd en heeft autisme. Hij dacht snel, voelde veel en raakte regelmatig overprikkeld. Op school en thuis leidde dit tot frustratie en terugtrekgedrag. Diagnostisch onderzoek gaf uitleg, maar het bood nog onvoldoende een oplossing voor wat hij nodig had in het dagelijks leven.
Samen met Milan en zijn ouders brachten we in kaart waar zijn kracht lag en waar hij vastliep. Door structuur te combineren met bewegingsmomenten en praktische oefeningen, leerde Milan zijn spanning herkennen en grenzen aangeven. We evalueerden regelmatig samen wat werkte en pasten de begeleiding daarop aan. Zo kreeg Milan meer grip op zichzelf en groeide het vertrouwen, bij hem én bij zijn ouders.
Zoë
Zoë had moeite met het reguleren van haar emoties. Wanneer iets anders liep dan ze verwachtte, kon haar boosheid snel oplopen. Samen onderzochten we wat er in haar lijf gebeurde voordat ze boos werd en hoe ze dit kon herkennen.
Door beweging en boksoefeningen, in combinatie met creatieve werkvormen, leerde Zoë haar spanning eerder voelen en op een passende manier ontladen. In gesprekken en evaluaties werden haar ouders actief meegenomen, zodat zij thuis de signalen ook herkennen en Zoë konden ondersteunen. Stap voor stap leerde Zoë haar emoties beter begrijpen en er anders mee omgaan.
Lars
Lars vond school spannend en had vaak buikpijn. Hij werd op school gepest en trok zich steeds meer terug. Samen met Lars en zijn ouders brachten we in kaart wat er speelde en waar en waarom hij spanning voelde.
Door spel en kleine, haalbare stappen oefenden we met situaties die hij lastig vond. Eerst in een veilige setting, later stap voor stap richting school. Regelmatig werd samen met zijn ouders geëvalueerd of de aanpak helpend was en wanneer een volgende stap passend voelde. Zo groeide het vertrouwen van Lars en kon hij weer met meer rust naar school.
Hoe vaak, hoe lang?
De begeleiding wordt afgestemd op wat jij nodig hebt. Soms is dit één keer per week, soms vaker. We begeleiden zo lang als nodig is en zo kort als mogelijk. We evalueren regelmatig en besluiten samen met jou je ouders / verzorgers, en waar nodig met de mensen om je heen de ondersteuning nog passend en nodig is.
Kosten?
De gemeente, jeugdbeschermer of (huis)arts kan je ondersteunen bij het verkrijgen van een verwijzing. Je kunt de begeleiding ook zelf betalen, dat noemen we particuliere begeleiding. We denken graag mee in de mogelijkheden.
Klaar om te starten?
Je hoeft niet lang te wachten. We proberen binnen 1 week kennis te maken.
Binnen 6 weken kunnen we vaak al starten met de begeleiding.
Locatie
Mezenweg 17, Apeldoorn