volwassenen
Het volwassen leven biedt uitdagingen. Soms loop je vast: in het dagelijks leven, in je hoofd of in hoe alles samenkomt. Je bent daarin niet de enige. Bij Survival Instinct kijken we niet naar wat er 'mis' is, maar naar wat jij nodig hebt om weer verder te kunnen.
We staan naast je en werken samen aan meer zelfredzaamheid en (weer) meedoen in de maatschappij. Dat doen we zorgvuldig, op maat en altijd in overleg met jou en waar nodig met de mensen om jou heen.
Waar kunnen we bij helpen?
Volwassenen kunnen om verschillende redenen ondersteuning nodig hebben. We maken eerst kennis en kijken samen of en hoe begeleiding passend is. Begeleiding kan helpen bij onder andere:
- Administratie, financiën of schulden
- Angst, spanning of stress
- Boosheid of moeite met het omgaan met emoties
- Contacten met instanties zoals gemeente, UWV of andere zorgorganisaties
- Eenzaamheid of moeite met sociale contacten
- Het omgaan met de impact van ingrijpende ervaringen
- Moeite met zelfstandig wonen of structuur aanbrengen
- Risicovol gedrag
- Somberheid of het gevoel vast te zitten
- Spanningen thuis, in relaties of in het gezin
- Vastlopen in het dagelijks leven
- Verslaving (nu of in het verleden)
- Vragen rondom identiteit of geaardheid
- Werk vinden, behouden of weer oppakken
Hoe begeleiden we volwassenen?
We werken niet met een vast stappenplan, maar stemmen de begeleiding af op jouw situatie. Samen brengen we in kaart wat er speelt, stellen doelen en kijken wat nodig is om stappen vooruit te zetten. Als dat helpend is betrekken we bij dit proces de mensen om je heen.
Praten kan, maar hoeft niet altijd. We werken ervaringsgericht: niet alleen praten, maar vooral doen. Vaak praktisch, soms in beweging en soms in gesprek. We kiezen samen wat past bij jou en bij jouw doelen. Door te doen ontstaat vaak ruimte in je hoofd en kun je makkelijker praten over wat er speelt.
Als de situatie daarom vraagt, wordt de orthopedagoog betrokken om mee te kijken en mee te denken, zodat de begeleiding passend en zorgvuldig blijft.
Voorbeelden uit de praktijk
Amir
Amir groeide op met twee werelden. Thuis golden andere normen en waarden dan op school en bij zijn vrienden. Dat zorgde voor verwarring en spanning. Hij voelde zich vaak onbegrepen en wist niet goed wie hij mocht zijn. Soms uitte dit zich in boosheid of terugtrekgedrag.
In de begeleiding werd samen gekeken naar wie Amir is en wat voor hem belangrijk is. Er was ruimte om te praten over zijn achtergrond, zijn gezin en zijn plek in Nederland. Door gesprekken te combineren met beweging en praktische oefeningen, leerde Amir woorden geven aan wat hij voelde en grenzen aangeven.
Waar nodig werden zijn ouders betrokken, zodat er meer begrip ontstond vanuit beide kanten. Door stap voor stap te werken en regelmatig te evalueren, vond Amir meer balans tussen de cultuur van thuis en zijn eigen keuzes. Dit gaf hem rust, vertrouwen en meer ruimte om zichzelf te zijn.
Kevin
Bij Kevin was er sprake van een gameverslaving. Hij zat vrijwel de hele dag achter zijn scherm, ging niet meer naar school en kwam nauwelijks nog buiten. Zijn sociale contacten speelden zich vooral online af en het contact met leeftijdsgenoten in het dagelijks leven was weggevallen.
Samen met Kevin brachten we in kaart wat gamen voor hem betekende en waar hij vastliep. De begeleiding richtte zich niet op verbieden, maar op begrijpen en herstellen van balans. In samenwerking met ketenpartners, zoals verslavingszorg, werd gewerkt aan zijn verslaving en het opbouwen van structuur in zijn dag.
Stap voor stap pakte Kevin school weer op en werd er ruimte gecreëerd voor activiteiten buiten huis. Naast zijn online netwerk bouwde hij weer sociale contacten op in het echte leven en spreekt hij nu wekelijks af met vrienden. Door regelmatig samen te evalueren en af te stemmen met alle betrokkenen, kreeg Kevin weer grip op zijn leven en toekomst.
Yasmin
Yasmin voelde zich somber en leeg en had te maken met depressieve gevoelens en zelfbeschadiging. Ze trok zich steeds meer terug en voelde zich onbegrepen.
Bij Survival Instinct vond Yasmin een plek waar zij zichzelf mocht zijn. Onze locatie voelde voor haar als een veilige omgeving, een warm bad, waar ze zich durfde te uiten en gezien werd door de begeleiders. Wat zij meemaakte, werd niet gezien als een probleem, maar als een uitdaging waar samen aan gewerkt kon worden.
Vanuit die veiligheid kon Yasmin stap voor stap werken aan haar gevoelens. Door gesprekken, beweging en kleine haalbare stappen kreeg zij weer meer vertrouwen in zichzelf en haar omgeving. Regelmatig werd samen gekeken wat helpend was en wat bijgesteld moest worden.
Jesse
Jesse was vastgelopen in zijn dagelijks leven. Hij had geen werk, volgde geen opleiding en bracht het grootste deel van zijn tijd alleen thuis door. Hij voelde weinig motivatie en had geen duidelijk doel voor zichzelf. Zijn wereld werd steeds kleiner.
In de begeleiding werd eerst rust en vertrouwen opgebouwd. Samen onderzochten we waar Jesse interesse in had en wat hem energie gaf. Vanuit die interesses werden kleine, haalbare stappen gezet. Eerst structuur in zijn dag, daarna weer naar buiten, contact met anderen en het oppakken van activiteiten die bij hem pasten. Door regelmatig samen te evalueren en de begeleiding aan te passen, groeide het vertrouwen van Jesse. Stap voor stap ging hij weer meedoen in de maatschappij. Inmiddels heeft hij een vaste daginvulling, onderhoudt hij sociale contacten en werkt hij gericht aan zijn toekomst.
Sanne
Sanne liep vast door een combinatie van werkdruk, spanningen thuis en weinig tijd voor zichzelf. Ze voelde zich opgejaagd en had moeite om grenzen aan te geven, waardoor alles te veel werd.
In de begeleiding werd samen gekeken waar Sanne ruimte kon creëren. Door gesprekken te combineren met beweging en praktische oefeningen leerde zij signalen van overbelasting herkennen en hier anders mee omgaan. Stap voor stap pakte Sanne weer regie over haar dag en maakte zij keuzes die beter bij haar pasten. Regelmatige evaluaties zorgden ervoor dat de begeleiding precies bleef aansluiten op wat zij nodig had.
Rachid
Rachid woonde zelfstandig, maar merkte dat hij het overzicht steeds meer kwijtraakte. Zijn administratie stapelde zich op, afspraken vergat hij en hij trok zich terug uit sociale contacten. Dit zorgde voor stress en onzekerheid.
Samen brachten we structuur aan in zijn week en pakten we praktische zaken stap voor stap op. Door samen te oefenen met plannen, administratie en het aangaan van contact met instanties, kreeg Rachid weer grip op zijn dagelijks leven. Door regelmatig te evalueren werd de begeleiding steeds verder afgebouwd. Rachid kan nu zelf zijn zaken regelen en neemt weer actief deel aan het maatschappelijk leven.
Hoe vaak, hoe lang?
De begeleiding wordt afgestemd op wat jij nodig hebt. Soms is dit één keer per week, soms vaker. We begeleiden zo lang als nodig is en zo kort als mogelijk.We evalueren regelmatig en besluiten samen, en waar nodig met de mensen om jou heen of de ondersteuning nog passend en nodig is.
Kosten?
De gemeente, jeugdbeschermer of (huis)arts kan je ondersteunen bij het verkrijgen van een verwijzing. Je kunt de begeleiding ook zelf betalen, dat noemen we particuliere begeleiding. We denken graag mee in de mogelijkheden.
Klaar om te starten?
Je hoeft niet lang te wachten. We proberen binnen 1 week kennis te maken.
Binnen 6 weken kunnen we vaak al starten met de begeleiding.
Locatie
Mezenweg 17, Apeldoorn